De reden voor deze staking is dat de leerkrachten in het onderwijs te weinig betaald krijgen, teveel onder druk staan en wel wat hulp kunnen gebruiken. I couldn't agree more... maar! ik heb eigenlijk nog wel een paar tips voor het onderwijs in het algemeen.
Mijns inziens is onderwijs veel te veel gericht op wat kinderen later zouden moeten gaan doen op het gebied van werk en veel te weinig gericht op wie ze zouden moeten zijn als mens!
Rekenen, taal, schrijven... het moet allemaal "geautomatiseerd" worden zodat iedereen als het ware een kopie is van zijn of haar buurman/vrouw, en ieder kind rijp is om de werkvloer te betreden. Op zich niks mis mee, er moet brood op de plank dus gewerkt moet er worden...
Echter werd ik gisteren erg getroffen door een stukje op het jeugdjournaal waarin 8 kinderen vertelden dat zij de laatste kinderen van een bepaalde school waren. Zodra zij groep 8 hadden doorlopen, ging de school dicht. Nu vond ik het niet zo'n probleem dat die school dicht ging of dat ze met z'n achten in een soort spookschool zaten, nee, wat mij raakte was de verbinding tussen deze kinderen. Door met "maar" 8 kinderen in de klas te zitten waren ze op elkaar aangewezen. Ze deden alles samen en hebben geleerd wat het is om werkelijk "samen" te leven. Ruzies werden uitgepraat, gevoelens werden gedeeld en deze kinderen hebben een geschenk gekregen waar ze de rest van hun leven wat aan zullen hebben, namelijk "Hoe ga je als mens om met je medemens". En dan heb ik het niet over beleefdheden maar over werkelijke verbinding met je naaste.
Laten we eerlijk wezen, wij zijn de verbinding met elkaar al heel lang kwijt. We zoeken het naarstig op de diverse social media, vandaar dat we de hele dag op onze telefoon zitten terwijl we vergeten dat de werkelijke verbinding naast ons op de bank zit #ananas.
De natuur (god, universum of hoe je het ook noemen wilt) vraagt van ons om verbinding met elkaar aan te gaan, werkelijke verbinding, vanuit ons hart. En wij voelen dit, wij willen dit! Maar we hebben geen flauw idee hoe. Echter blijven we ook vasthouden aan onze antieke ideeën over "mijn kind moet veel geld verdienen want dan wordt hij gelukkig als hij groot is". Maar vraag aan elk willekeurig kind wat hij liever wil, die nieuwe x-box/iphone of whatever duur ding, óf een hele dag onverdeelde aandacht van papa of mama. Ik weet het antwoord, want juist kinderen zijn zo gevoelig voor die connectie en zij hunkeren erna.
Terugkomend op het hele school verhaal. Te grote klassen en teveel gerichtheid op het stampen van stof is mijns inziens geen goed idee. Een kind leert écht wel, mits je hem dat aanbied waar het aan toe is. Ze allemaal over een kam scheren is geen goed idee en je maakt er ernstig gefrustreerde kinderen mee. Wanneer kinderen een goed gevoel van eigenwaarde hebben, zelfvertrouwen maar vooral ook het gevoel hebben dat de groep ze steunt no matter what, is cruciaal voor hoe onze wereld van morgen eruit zal zien. Want, kinderen nemen mee naar hun volwassenheid wat wij ze als kinderen hebben laten zien.
Als ik juffrouw zou zijn....
Ik zou de klas verdelen in groepjes van ongeveer 10 kinderen;
De dag zou beginnen met het bespreken in die groepjes, wat ons doel van de dag is;
De groepjes zouden aangemoedigd worden om elkaar te helpen en zodra er problemen ontstaan (intermenselijk of met de leerstof) om dit probleem met de hele groep aan te pakken;
Er zouden regels komen over hoe we met elkaar in gesprek gaan zoals:
- We luisteren naar elkaar
- We onderbreken elkaar niet
- Iedereen zegt wat over het onderwerp
- We proberen altijd positief te blijven
- Er is geen goed of fout
- Het antwoord ligt altijd in ons midden
- We praten vanuit ons hart
De groep brengt verslag uit, in een kringgesprek, aan de rest van de klas en deelt hun tips;
De groep luistert aandachtig naar de andere groepjes en moedigt de andere groepjes aan in wat ze doen.
Ik ben er van overtuigd dat dit ervoor zal zorgen dat onze kinderen niet alleen beter in hun vel zitten en beter presteren, maar ook dat zij dit meenemen de rest van hun leven in waardoor de wereld een mooiere plek wordt. Een plek waarin de kracht van verbinding ervoor zorgt dat mensen gelukkig zijn en hun liefde en warmte vrijelijk met iedereen kunnen delen.
Verder zou ik ook de ouders in verbinding brengen met elkaar en ze op dezelfde manier als de kinderen laten werken, om zo uit te vinden hoe we samen een nog beter klimaat voor onze kinderen kunnen creëren.....
Ik ben ervan overtuigd dat, wanneer kinderen elkaar gaan voelen, de hele wereld een mooiere plek wordt
